20 Nisan 2014 Pazar

https://soundcloud.com/eve-murtagh/bend-and-break

Hayal...
Hayaller...
Anılarla karışık...

Genç kız, kafasındaki düşüncelerin içinde kaybolmuştu adeta. İnternette surf yaparcasına, hayallerinden hayallerine geçiş yapıyordu. Hayaller ve anılar, birbirine bağlantılıydı, indexlenmişlerdi. Aralarında gözle görülemeyen bağlantılar vardı. Sadece hissedilebilen. Kız, duygusal biri olarak ün yapmıştı ne de olsa. Hakkını vermeliydi. Kendini düşlerin ve hislerin eline bıraktı.

Duygusallığı yadırgamıyordu, suçluluk hissetmiyordu. Utanılacak bir durum da değildi bu. Herkesin artısı eksisi olabilirdi. Onu tasarlayan bir Tanrı - varsa eğer - onun bu yönlerini daha kuvvetli kılmıştı. Görünenden çok görünmeyeni seviyordu. Sevgi gösterilerinden çok, gösterilmeyen ama içeride var olan sevgiyi. Ayrıca duygusallığı ona bir çok artı da katıyordu, '6. his' diyebileceğimiz sezgisel olgu bunlardan yalnızca biriydi.

Bir an durdu.
Gözlerini kapattı ve hayali beyninde tekrar oynattı.
Tekrar tekrar.
Yüreğini gıdıklayan bir mutluluk hissetti.
Yüzüne kocaman bir gülümseme yerleşti.
Yetmedi, gülmeye şen kahkahalarıyla devam etti.

Onu böyle gören biri olsaydı şayet, deli olduğunu düşünebilirdi. Gözlerini kapatmış öylece dururken, donuk suratının bir anda renklenmesi, nedendir bilinmez, belki de kendileri hiç başaramadığı için, insanların alaylarının bahanesi olabilirdi. Çok da umursamadan 'Neyse ki bugün yalnızım' diye mırıldandı, 'Bugün uçurtmamı göklere çıkarabilirim'.

...