4 Ağustos 2012 Cumartesi

Şimdi burada değilsin
Ama beni duyuyorsun biliyorum.
Kapat gözlerini benim için ve dinle ne olur,
Bak yoksun.
Bunun anlamını biliyor musun?
Yokluğun
Yüreğimdeki bu yıldızsız,
Bu dipsiz, karanlık gece.
Yokluğun, odamın duvarlarına astığım suretlerine bakarken,
Unuttuğum dalgın gözlerim.
Yokluğun yastığımda bıraktığın bu kimsesiz saç telleri,
Sırf kalemini değdirdiğin için atmaya kıyamadığım bu kağıtlar.
Her an gözümün önünde sakladığım mektupların,
Peçetelere yazdığın şiirlerin,
Hediyelerini sardığın paket kağıtların.
Sen gidince,
Hala sen kokuyordur, diye üzerime giydiğim
Ve derin derin
Soluduğum giysilerin.
Bu yarı deli
Bu hayattan kopuk ruhum.
Kapat gözlerini ve bana bak.
Ben diye ne varsa gördüğün, işte o senin yokluğun.
Söyle
Sana neyi anlatayım?
Sabaha karşı çalan telefonumun ucunda,
Ne olur bana hayattan kötü davranma diye sayıklayan
O kırgın, o kendine çarpan sesini mi?

Cezmi Ersöz

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

:)