22 Şubat 2011 Salı

nothing lasts forever..

bir yerlerde bir şeyleri yanlış yapıyorum, biliyorum.. ondan dolayı bu vicdan azabı, ondan dolayı bu kabuslar.. kimi zaman işin içinden çıkamayacakmışım gibi gelse de, 'karanlıkların ardından doğan apaydın gün' gerçeği az biraz kuvvet vermiyor değil.. yine de vicdan azabı, hep vicdan azabı..

gözde ne yapar ne eder düz yola çıkar çıkmasına da, bu hayatın zoru nedir onu bilemedim, neden her zaman sert oynar? neden bu gözdecan maçı, eli kolu bacağı kırık bitirmek zorundadır? amaç nedir? "hani fair'di play'di" demez mi insan bu noktada? "adaletin bu mu dünya" demez mi?

daha da abartıp öldürmeden yazıma son veriyorum, bugünlük bu kadar işkence yeter :D

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

:)