3 Kasım 2010 Çarşamba

kördüğüm..

öyle çok içimdesin ki.. öyle çok..

günlerimi geçiriyorum.. sabah kalkıyorum, hazırlanıyorum, okula gidiyorum, arkadaşlarla takılıyorum, gırgır şamata yapıyoruz, çok eğleniyoruz gülüyoruz, sonra okuldan geliyorum, yemek yapıyorum, ya da kızlar yapıyor, yiyoruz, dizi izliyoruz, yine gülmece eğlenmece yapıyoruz, bulaşıkları yıkıyoruz, odama geçiyorum, temizlik yapıyorum, internette takılıyorum, kim kimle ne zaman nerede ne yapmış inceliyorum, sana bakmamaya çalışıyorum, sana bakarsam unutmak daha zor olur diye korkuyorum, proje konumu araştırıyorum, kursta yapılanları tekrar ediyorum, sonra vizeler aklıma geliyor, yine son güne bırakıyorum, en geç 12 diyince uyuma vaktim geliyor, ilacımı sürüyorum, odama sokak lambasının ışığı gelsin diye perdemi açıyorum, ışığı kapatıyorum, kapkaranlık olmasa da yine de korkuyorum, tokamı çıkarıyorum yastığımın altına koyuyorum, yatağıma yatıyorum, o an kendimle yüzleşiyorum, pişmanlıklarımı hatırlıyorum, dua ediyorum, telefonuma son kez bakıyorum, uyuyakalıyorum, her gece saçma sapan rüyalar görüyorum, nihayet sabah oluyor uyanıyorum, yeni günü kucaklıyorum..

zamanımı geçiriyorum.. akıp gidiyor.. ama sen kalıyorsun.. ne yapacağımı bilmiyorum.. neler olacağını bilmiyorum.. bildiğim tek şey, artık sana adım atamayacağım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

:)