22 Kasım 2010 Pazartesi

Görkem is back!

dün gece kardeşimi almaya gittik terminallere.. Ankara'dan döndü.. gerçi fıttırık babam yüzünden erken gidip baya bekledik, hatta sonra çocukcağız mobilde indi, geri döndük tekrar falan ama olsun..

değinmek istediğim bunlar değil zaten, ailemizde geçen hediye muhabbetleri..

misal;

Ümmüş : Hani bana hediye almıştın, hani nerde?
Görkem : Orda işte, bardak aldım..
Ümmüş : Ala ala bi bardak mı aldın?
Görkem : O, normal bi bardak değil..
Ümmüş : Anormal bi bardak mı?
Gözde : Hohöhehahihi
Görkem : Afganistan'dan gelen özel bi bardak o..
Ümmüş : ?!
Gözde : Hohöhehahihi ?!
Ümmüş : Bana ala ala gitmiş 50 kuruşluk bardak almış..
(ve Ümmüş çeker gider..)

Annem eminim haklıdır, o çocuk gidip dandik bi hediye alıp da bizi ahım şahım bişi olduğuna inandırabilir.. hani yapmadığı şey de değil.. Görkem, hep aynı Görkem işte..

bi garip hediyesi daha var tabi, Görkem bu, yetinir mi?

Ümmüş : Bu neymiş böyle? aşk diyor, para diyor..
Görkem : Hani bakıyım hangisi?
Ümmüş : Mutluluk diyor, çikolata mı bunlar böyle, çikolata mı aldın?
Gözde : Hohöhehahihi (ben severim ki çikolatayı..)
Görkem : Yok onlar heykel..
Ümmüş : Hı, ne yapıcam ben bu adam heykellerini?
Görkem : Bi inanca göre gününün nasıl geçmesini istiosan, sabah o adam heykelinin göbeğini okşuosun..
Ümmüş : ?!
Gözde : Höh Hohöhehahihi ?!
(Ümmüş'ün hayalleri yine yıkılır ve yine bi hışımla çeker gider..)

tarzı bi konuşma da geçmedi değil.. kardeşim neden Afganistan'lardan ya da başka garip inançlardan hediyeler getirdi acaba.. çikolata olaydı iyiydi oysa.. hı tabi sonra gidip aşk heykelini kapıp adamın göbeğini çılgınlar gibi okşadığımı söylemiyorum hiç burda.. bunu da yaptım yani, itiraf ediyim..

ailemle olan son gecem de bu şekildeydi işte.. (son gecem dediğime bakmayın, haftaya yine gelirim ben buralara) bi de aldım Gölge'mi, beraber de uyuduk, gerçi sabaha doğru beni terkedip gitmiş yine Ümmüşlerin yanına, ama olsun, olsun işte..

artık Gözde bir İstanbul yolcusu..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

:)