16 Eylül 2010 Perşembe

yine yeni yeniden..


http://fizy.com/#s/17p0k9

"ben, burada seni beklerim, ben ölmeden sakın ölme.. kim olduğunu bilmesem de, bir yerlerde yaşadığını biliyorum.. bazen aşk çok uzaklarda görünür; ben senin aşkından vazgeçemem, beklerim.. ölme.. ben ölmeden önce sakın ölme.." demiş Rammstein, beğendim çok da güzel demiş..

insan bazen yazmaya susar ya hani, bazen beyninin içindeki karmaşadan kurtulmak için herşeyi bi kağıt üzerinde düzene sokmak, kendi hislerine karşıdan öyle bi bakmak ve sonunda unutmak ister ya, o durumdayım sanırım.. evet yazmak istiyorum, herzamanki gibi.. kolamı alıp elime, laptopumu alıp önüme, üzerinde uyuyan Gölge'ye aldırış etmeden basmak klavyemin tuşlarına.. beynimin izdüşümünü çizmek istiyorum şuraya, bu konuda pek parlak sayılamasam da.. ama nedendir bilinmez, bu beni utandırıyor.. insanların içimdekileri bilmesi beni utandırıyor.. o yüzdendir, yazdığım onca şeyi yakmam, yırtıp atmam, yok etmem, imha etmem.. ama bu, yine yeni yeniden kaleme kağıda koşmama engel değil.. bi gün yenerim elbet bu durumu, o gün umarım yakındır..

girişle gelişme pek bi alakasız oldu, birleştirmeli miyiz? :) içimdeki koskoca aşkları bilme ey insanlık !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

:)